Rondtrekken in IJsland

Maandag 29 juli

Vanochtend heerlijk uitgeslapen tot 08.00 uur. Het valt op. Zowel Bart als ik slapen beter hier. De nachten zijn doodstil, geen enkel geluid te horen. De mensen op de campings respecteren de tijd en de andere gasten. Er wordt geen herrie gemaakt. We hebben geen last van het feit dat het hier niet donker wordt. De lucht is zuiver en fris. Geen grote industrie op dit eiland. Je kunt het water van de rivieren drinken ( al hebben we dat nog niet geprobeerd). Het melkachtige water van de gletsjer-rivieren daarentegen is niet te drinken. De natuur is ruw, uitdagend, soms spannend en dan weer zacht, relaxed en sprookjesachtig. 


Er is wel een klein frustratietje. Wellicht herken je het. De toiletten op de campings hebben vaak van die grote toiletrol houders. Mijn steeds terugkerende frustratie is het niet kunnen vinden van het begin van het toiletpapier. Met mijn hand in de houder, de toiletrol eindeloos draaiend om dat verrekte begin van het papier te vinden. En als ik dan eindelijk beet heb, scheurt het flinterdunne papier direct af, waardoor het hele proces van voren af aan begint. 

Ik moet eerlijk toegeven dat ik mezelf héél soms afvraag waarom ik dit nu eigenlijk leuk vind, dat kamperen. Toiletten en douches die door anderen niet altijd even proper achter gelaten worden. 's Nachts mijn plas ophouden tot ik écht bijna ontplof, omdat ik geen zin heb in de kou mijn bed uit te kruipen. Zo weinig mogelijk gebruik willen maken van ons chemisch toiletje, omdat dat ding ook weer leeg- en schoongemaakt moet worden ( al doet Bart dat altijd). En zoek maar eens een plaats waar het toiletje geleegd kan worden hier in IJsland, geen sinecure! En dan door regen en wind naar de toiletgebouwen lopen! De kleren en handdoeken die na het wassen niet drogen en een vreemd verstikt geurtje produceren. Gekke mensen die kampeerders! 

Ja, soms heb ik een baal moment. Waarbij ik me tegelijkertijd schuldig voel, want ik mag niet zeuren. Veel mensen kunnen nooit datgene doen, wat wij doen, terwijl ze dolgraag zouden willen. En zeuren of balen tijdens je vakantie hoort niet. Tenminste zo lijkt het soms. De meeste mensen maken de mooiste foto's en vertellen over de prachtige momenten van hun vakantie. Ook wij doen dat. Maar het is écht niet alleen maar rozengeur en zonneschijn. Als ik moe ben en koud, en mijn hoofd al voor de zoveelste keer in de bus gestoten heb. Als mijn lijf zegt 'even niets doen Angelique', maar mijn hoofd wil nog van alles.  Als de dag gewoon verkeerd begint, zomaar, zonder reden. Ja, dan kan ik echt een baal moment hebben. Ook al ben ik met vakantie. Dan helpt een positieveling ( raar woord) naast me die me aan het lachen maakt, of me gewoon even vast houdt. Dan kijk ik eens goed om me heen, neem ik mijn baal moment voor lief en verdampt deze even later in het niets. Want we kunnen het tóch niet laten. Rondtrekken met ons busje. Het gevoel van vrijheid, het zoeken van kleine paadjes en weggetjes naar mooie plekjes, steeds weer denken dat de natuur niet mooier kan zijn en dan toch weer ontroerd en verrast zijn door de pracht ervan. Het samen met Bart zijn en niets moet. Het zien van ons geluk!


Vandaag zijn we het schiereiland Vatnsnes rondgereden. Na eerst wat boodschappen gedaan te hebben, toeren we naar het noorden. Daar zouden ook zeehonden aan de kust liggen. Als we aankomen zien we ze echter van ver, lui op de rotsen in zee liggen. Gisteren was een betere dag voor het spotten van zeehonden. We rijden daarom op ons gemak verder het schiereiland af en via de veel mooiere route 717 nemen we een zijpaadje naar het meer Vesturhópsvatn. Ook nu helpt de app Maps.me om te kunnen zien hoe we moeten rijden. We kunnen onze bus tot aan het water zetten. Links van ons staat een klein vakantiehuisje en we vragen de bewoners of we hier even mogen picknicken. Het mag. Onder een waterig zonnetje eten we onze boterham. Na de lunch rijden we verder naar onze camping, maar deze blijkt niet meer te bestaan. Via een omweg teruggereden en nu staan we in het dorpje Blönduós op de camping vlak aan zee. Ik heb zojuist eindelijk onze kleren in een wasmachine kunnen wassen. Terwijl Bart gitaar speelt, schrijf ik ons blog. Morgen gaan we het binnenland weer in, richting Hveravellir reserve. Dit gebied ligt tussen twee gletsjers in de bergen en er zouden veel heet waterbronnen liggen. Hopelijk werkt het weer mee en zitten we niet de hele dag in de regen of wolken. Wordt vervolgd!


Groeten uit IJsland! 


Reacties

Reacties

@nton

Tja Angelique.......... Wat jij beschrijft is precies waarom ik nooit campeer. Toen de kinderen nog klein waren wilde we toch eens gaan proberen of camperen iets voor ons was (we konden nl ons geld maar 1 keer uitgeven en met drie van die ukken.....) Het was Hemelvaart (weet ik hoeveel jaar geleden) Straaaaaaalend weer. We hadden een tegelvloer laten leggen dus mochten 24 uur niet binnen. Dús: dit was het moment....Grote tent geleend; kinderen in de tent p@ en ma in de tent.. en 's nachts.....régenen... ónweren.....en 's morgens zette ik mijn bril op en die besloeg.....toen was ik dr klaar mee. We hebben noooit gecampeerd..Maar goed: hoe jij schrijft Angelique; ik zie het volgende boek al komen hahahah vol met reisverhalen en goede tips en zo voor de lezer. Geniet nog maar even verder van al die mooie plaatjes; memory s for life!!!!!!!!! Ik ga nog maar eens printen!!! Iemand moet toch iets doen voor de kost toch?

Toos

Een echt kampeer verhaal Angelique, en voor mij heel herkenbaar!
En toch blijft het heerlijk, dat kamperen.

Gerry

Totaal geluk bestaat niet.........ook niet tijdens kamperen/vakantie haha. Tegenover de mooie gelukzalige momenten mogen wat ergernissen staan dan worden de geluksmomenten nog mooier....
ENJOY!!

Pa en ma Rijk

Het spreekwoord "jong geleerd is oud gedaan" geldt natuurlijk ook in jullie geval.
Alhoewel je deze toiletrol- ervaringen vroeger niet had, want dan liep je met papier of rol een beetje beschaamd over de camping naar het toiletgebouw.
Toch weer een prachtig verhaal.
Liefs,pa en ma.

Marja en Ivo

Ik heb je hele verhaal tot nu toe gelezen Angelique en kom weer helemaal in gedachten in IJsland terecht.Eiland met zijn ruwe maar oh zo prachtige natuur. Wij waren er in 2011 slechts voor 14 dagen maar jullie zijn er veel langer en trekken nog veel meer rond. Geniet er van.
Wat dat primitieve kamperen betreft, ik herinner mij nog heel goed ons toiletavontuur in Peru waar we elk in zo'n toilethokje naast elkaar zaten en het wenen ons nader stond dan het lachen. Maar ook wij kunnen het voorlopig nog niet laten om telkens toch weer een primitieve kampeervakantie te plannen.
Binnen 14 dagen vertrekken we naar de Sarek in Lapland om 10 dagen in de laatste wildernis van Europa rond te trekken en te kamperen !!!
Geniet nog van jullie prachtige reis daar in IJsland. Groetjes aan Bart en hopelijk geen pech meer met het busje.

MarieLouise

Heel herkenbaar, dat gepiel met toiletrolhouders! En dan was je na het plassen netjes je handen, steekt ze in de droogblazer en dan doet ie het niet. En dan moet je sowieso na het handenwassen de deur van het wc gebouw nog openen, met je ellenboog bijvoorbeeld, want zo'n deurklink is vast niet bacterievrij. Of je wacht tot iemand anders de deur opent..
Wat een luxe toch thuis, met je eigen toiletje, dag en nacht bij de hand!
Maar ja, dáár heb je dan weer geen IJsland.

Elly

Waauuww, indrukwekkende foto's!!! Dan ben je die koude douche toch zo weer vergeten...
Nu hopelijk geen pech meer onderweg !! Geniet er verder nog van!!XXX

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!